LUISTERT NU 24 OP 24 NAAR RADIO WITLOOF (BONHEUR), ons eigen piraten-radiostationneke.
Want we gaan voorbij aan geluid, chaque heure - RADIO WITLOOF (BONHEUR).
TOFFE plaatjes kunt gij aanvragen bij diverse uitzendingen door 'n maileke te sturen naar: radio@witloof.nl.
De meest opmerkelijke bewegende beelden van België, elken' dag verse nieuwe herbewerking…
Ons 500ste filmpke [500ste upload] vieren we groots mè 'ne SR 500 in de Vlaamse Ardennen
Vandaag verjaart: Sammie Moreels [Gent, 27 november 1965], voormalig Belgisch wielrenner.
Belangrijkste overwinningen: GP d'Isbergues [1989], GP Gippingen [1991], Trofeo Laigueglia [1992], 4e etappe Ruta del Sol [1993].
Ploegen: Lotto [1989], Lotto-Super Club [1990 - 1992], WordPerfect [1993 - 1994], Lotto-Isoglass [1995], Palmans [1996].
Beste prestaties (top-20): Luik-Bastenaken-Luik - 5e [1989], Ronde van Lombardije - 9de [1991]
Daerden scoort in deze match het 3de doelpunt voor Beerschot.
Vandaag verjaart: Jozef ("Jos") Daerden ['s Herenelderen, 26 november 1954], voormalig Belgisch voetballer.
SK TONGEREN
Jos Daerden groeide op in het Limburgse 's Herenelderen. Hij sloot zich als jonge knaap aan bij SK Tongeren en speelde voordien ook één jaar voor Club Luik. Nadien trok hij naar Tongeren, waar hij zijn debuut maakte in het eerste elftal. Daerden was een libero of een verdedigend ingestelde middenvelder. In totaal voetbalde hij negen seizoenen voor de Limburgse club. Tongeren kwam uit in Tweede Klasse en miste verscheidene seizoenen op een haar na de promotie. In 1980 was Daerden uitgegroeid tot één van de absolute sterkhouders van de ploeg. Het leverde hem een transfer op naar eersteklasser Standard Luik.
STANDARD
Toevallig of niet, maar net na het vertrek van Daerden slaagde Tongeren er dan toch in om de promotie af te dwingen. De libero had echter andere zorgen, want na het vertrek van trainer Ernst Happel kwam hij bij de Rouches minder vaak aan spelen toe. De wat houterig oogende Limburger kon uiteindelijk ook Raymond Goethals, Happels opvolger, overtuigen. Hij werd een titularis in het beruchte Standard van de jaren '80. Samen met ploegmaats als Michel Preud'homme, Guy Vandersmissen, Arie Haan en Simon Tahamata veroverde hij zowel in 1981/82 als 1982/83 de landstitel. In 1982 bereikte Standard bovendien ook de finale van de Europacup II. Net voor die finale had Standard de titel gewonnen, na winst tegen Waterschei. In 1984 kwam echter aan het licht dat de Rouches de spelers van Waterschei hadden betaald om het "rustig aan te doen". De omkoopaffaire "Standard-Waterschei" werd een zwarte dag in het Belgisch voetbal en de geschiedenis van Standard. Verscheidene spelers zochten andere oorden op om aan een schorsing te ontsnappen. Daerden volgde het voorbeeld van Eric Gerets en ging naar Nederland.
RODA JC
Bij Roda JC werd Daerden meteen een vaste pion. Hij eindigde met de club uit Kerkrade op een knappe vijfde plaats in 1985/86. Na een anderhalf seizoen hield hij het echter al voor gezien in Nederland. De ondertussen al 32-jarige middenvelder keerde terug naar België.
BEERSCHOT
Terug uit verbanning, zo leek het wel. Bij Beerschot VAV werd de ervaren libero een ploegmaat van onder meer Marc Schaessens en Willy Wellens, later van o.a. Patrick Goots en Simon Tahamata. Daerden bleef tot 1990 bij Beerschot en belandde vervolgens bij streekgenoot Germinal Ekeren.
Germinal Ekeren
Germinal Ekeren begon haar tweede seizoen in de hoogste afdeling. In het team onder leiding van Urbain Haesaert was Daerden zonder twijfel de ouderdomsdeken. De club was in die dagen een middenmoter, maar zou midden jaren '90 een plaats innemen in de subtop. De 38-jarige Daerden zette in 1992 een punt achter zijn spelersloopbaan.
COACH
Daerden was na zijn spelersloopbaan coach bij KSK Beveren, Lommel SK, Standard Luik, Lierse SK, Lommel SK, FC Eindhoven, KRC Genk [assistent],
RAEC Mons, Germinal Beerschot, Metaloerh Donetsk [assistent], Metaloerh Donetsk, Germinal Beerschot, FC Twente [assistent], FC Twente [beloften],
Sporting Charleroi & Újpest FC
Gorki is een Belgische rockgroep. De band bestaat uit Luc De Vos [zang, gitaar], Luc Heyvaerts [toetsen, klarinet], Erik Van Biesen [bas], Thomas Vanelslander [gitaar] en Bert Huysentruyt [drums]. Voormalige bandleden zijn Wout De Schutter [bas], Geert Bonne, Steven van Havere en Eric Bosteels [drums]
Hun bekendste nummers zijn: Anja, Lieve kleine piranha, Soms vraagt een mens zich af, Geef al je geld aan de arme kinderen, Punk is dood en de klassieker Mia.
Vandaag verjaart: Stefan Everts [Neeroeteren, 25 november 1972], voormalig Belgische motorcrosser. Vanwege zijn tien wereldtitels, wordt hij beschouwd als de beste motorcrosser aller tijden.
Stefan Everts is de zoon van Harry Everts, viervoudig motorcrosskampioen, onder andere 125 cc in 1975. Al op jonge 4-jarige leeftijd scheurde hij met zijn kleine motor over de omlopen. Zijn eerste GP wedstrijden reed hij op zijn 17e. Twee jaar later, in 1991, werd hij voor de eerste maal wereldkampioen in de 125 cc klasse. Vijftien jaar later heeft Stefan alle records aan flarden gereden:
- 10 maal wereldkampioen,
- 101 Grand Prix overwinningen,
- won als eerste piloot drie verschillende GP's op één dag,
- is de enige piloot die wereldkampioen werd op de vier grote Japanse merken (Suzuki, Kawasaki, Honda en Yamaha).
Hij is, na Eric Geboers, de tweede "Mr. 875cc", iemand die wereldkampioen werd in de drie klassen [125+250+500=875].
Everts woont in Lummen, samen met zijn vriendin en zijn twee kinderen.
Everts kondigde aan dat het seizoen 2006 zijn laatste zou worden. Hij won dit jaar zijn tiende wereldtitel en behaalde ook zijn honderdste overwinning. Zijn laatste Grote Prijs won hij op 17 september 2006 in Frankrijk. Everts reed zijn laatste officiële wedstrijd tijdens de Motorcross der Naties die op 24 september 2006 in Matterley Basin [Groot-Brittannië] plaatsvond.
Op 17 december 2006, precies drie maanden nadat hij zijn laatste Grote Prijs won, werd Everts uitgeroepen tot Sportman van het Jaar tijdens een plechtigheid in het Casino Kursaal van Oostende. Hij ontving deze titel voor de vijfde keer. Ook in 2001, 2002, 2003 en 2004 viel hem die eer te beurt. Voor zijn volledige carrière als sportman ontving Everts ook een Lifetime Achievement Award.
Everts maakte bekend dat hij het volgende seizoen de nieuwe wedstrijdbegeleider zou worden bij het Oostenrijkse KTM. Everts ging de piloten begeleiden bij hun trainingen, zowel technisch, fysiek als mentaal. Op alle WK-wedstrijden zou hij als adviseur aanwezig zijn.
Mogelijk treedt zoon Liam in de voetsporen van zijn vader en grootvader om zo de derde wereldkampioen in de familie te worden. Yamaha bood de jonge Everts alvast een contract aan waardoor hij vanaf zijn zesde over het parcours mag scheuren. Voor zijn prestaties krijgt Liam een symbolische vergoeding van 1 euro per jaar, een volledige uitrusting en een motor.
In 2005 was Stefan Everts één van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 56 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.
Everts is sinds september 2010 ambassadeur voor de stichting Mediclowns.
Palmares
Hij werd tienmaal wereldkampioen:
1991: Wereldkampioen 125cc - Suzuki
1995: Wereldkampioen 250cc - Kawasaki
1996: Wereldkampioen 250cc - Honda
1997: Wereldkampioen 250cc - Honda
2001: Wereldkampioen 500cc - Yamaha
2002: Wereldkampioen 500cc - Yamaha
2003: Wereldkampioen MXGP - Yamaha
2004: Wereldkampioen MX1 - Yamaha
2005: Wereldkampioen MX1 - Yamaha
2006: Wereldkampioen MX1 - Yamaha
Totaal aantal overwinningen (17/09/2006): 101
Vandaag verjaart: Willem Werner Hubert [Willy] Claes [Hasselt, 24 november 1938], voormalig Belgisch politicus en internationaal ambtenaar. Hij was lid van de BSP, later SP. Hij is ook actief als pianist. Van 1994 tot 1995 was hij secretaris-generaal van de NAVO.
Axelle Red, pseudoniem van Fabienne Demal [Hasselt, 15 februari 1968] is een Belgische zangeres die ook in Frankrijk grote populariteit geniet. Ze zingt onder andere in het Frans, Engels, Spaans en Nederlands.
Deus is te vinden op onze bierkaart, onder 't genot van 'n TOF muziekske [dEUS bijvoorbeeld]..
Onze kaasleverancier, excuseer 'kaasmeester' Michel Van Tricht, op bezoek bij Stasbrouwerij 'Halve Maen' in Brugge.
John Fitzgerald Kennedy [Brookline (Massachusetts], 29 mei 1917 – Dallas [Texas], 22 november 1963), roepnaam Jack maar ook bekend onder zijn initialen JFK, was een Amerikaans politicus van de Democratische Partij. Vanaf 20 januari 1961 was hij de 35e en jongst gekozen president van de Verenigde Staten, totdat hij op 22 november 1963 op 46-jarige leeftijd in Dallas werd vermoord.
Bij het grote publiek is Kennedy bekend als de president die de Amerikaanse plannen bekendmaakte om een man op de maan te zetten om zo de ruimtewedloop met de Sovjet-Unie te winnen. Daarnaast werd zijn voortijdig afgebroken termijn gekenmerkt door de Cubacrisis en steeds sterkere Amerikaanse inmenging in de Vietnamoorlog. Kennedy was evenwel een meer pragmatisch dan ideologisch geïnspireerd leider.
De Belgische prins Albert, later koning Albert II, en de Amerikaanse president John F. Kennedy hadden korte tijd een sterkere band dan tot nu werd aangenomen. Dat concludeert het VTM-magazine "Royalty" op basis van privédocumenten uit het archief van de vermoorde Amerikaanse president.
Prins Albert ontmoette Kennedy voor het eerst tijdens een handelsmissie naar de VS in 1963. Hij wordt uitgenodigd voor een lunch op het Witte Huis.
Kennedy heft er het glas op prins Albert, op koning Boudewijn en op het Belgische volk. De audio-opname van de korte bijhorende speech is bewaard gebleven in het persoonlijke archief van JFK. "Ik hoop dat u samen met mij onze geëerde gast verwelkomt en met mij drinkt op de gezondheid van zijne majesteit", klonk het 50 jaar geleden. Dit was het begin van een vriendschap tussen Albert en JFK. Uit brieven uit de persoonlijke administratie van de president blijkt dat de band tussen de twee mannen veel persoonlijker was dan gedacht.
Amper enkele maanden na het bezoek, op 22 november 1963, wordt de Amerikaanse president vermoord. Uit de reactie van prinses Paola, die het nieuws op een feestje verneemt, zou kunnen afgeleid worden dat zij minder nauwe banden had met de Kennedy's. "Paola zou gezegd hebben: "Voor één keer dat ik mij amuseer, wordt het feestje hier stilgelegd"", zegt royaltywatcher Thierry Debels. "De ambassadeur van België heeft daarna formeel zijn excuses moeten aanbieden aan Amerika."
Ai, nu hebben wij 'n probleemke als fans van zowel JFK als van Paola..
Ze zal zeker & vast spijt hebben van haar jeugdzonde..